...................................

ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ
ΤΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΑΓΑΛΜΑΤΟΣ
ΣΤΙΣ 8 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2005
ΣΤΟ CLEARWATER BEACH
FLORIDA - U.S.A.

ΜΗΝΥΜΑ
Προέδρου της  Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Φλώριδας

Με αίσθημα Εθνικής υπερηφάνειας και με ιδιαίτερη τιμή και ξεχωριστή χαρά, θέλω να καλωσορίσω κάθε έναν από εσάς ξεχωριστά και να σας ευχαριστήσω, που μας τιμήσατε με την παρουσία σας, στις ιστορικές εκδηλώσεις για τα αποκαλυπτήρια του Αδριάντα του πρώτου Έλληνα που έφθασε στο Clearwater της Φλώριδας   στις 14 Απριλίου του 1528.
Η συστράτευση όλων είναι υποχρέωση και καθήκον για να συμβάλλουμε στην φρούρηση της πολιτιστικής και εθνικής μας κληρονομιάς και την προβολή του οικουμενικού Ελληνισμού. Οι Έλληνες της Αμερικής με πρωτοπόρο το Θεόδωρο, αποδεικνύουν περίτρανα για μία ακόμη φορά ότι αποτελούν αστείρευτη πηγή έμπνευσης, έρευνας και άντλησης ιδεών, που  προωθούν και προάγουν το πνευματικό επίπεδο του Ελληνισμού.
Είμαι πεπεισμένος ότι η προσφορά των Ελλήνων στην Αμερική θα χρησιμεύσει ως εμπειρία και ως παράδειγμα για όλες τις εθνικές ομάδες, αλλά συγχρόνως θα μας ενθαρρύνει για την συνέχιση των προσπάθειών μας .
Με αυτές τις σκέψεις σας απευθύνω τις θερμότερες ευχές μου, για την πλήρη επιτυχία του Ελληνισμού της Αμερικής, που δημιουργεί προϋποθέσεις μιας δυναμικής πηγής , για να αντλήσουμε αισιοδοξία για το μέλλον με την Ιστορία των Ελλήνων της Αμερικής που αρχίζει στο Clearwater της Φλώριδας.

Με ιδιαίτερη εκτίμηση
Μιχάλης Σέρβος
Πρόεδρος
Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Φλώριδας

It is with great honor and national pride that I want to welcome each and everyone of you, and to thank you from the bottom of my heart, for coming today to honor all of us with your presence on this historic event of the unveiling of the statue of the first Greek who came to Clearwater on April 14th 1528.
As Americans of Greek decent it is our duty to come together to preserve our national and cultural heritage and showcase our immigrant Greek culture. America� Greeks, led by Theodoros, prove triumphantly once again that they are an endless source of inspiration, research, and discovery of ideas that create and promote the intellectual level of Greek culture.
I am convinced that the contribution of America� Greeks will serve as an inspiring example for all national groups, while at the same time encourage us to continue our efforts.
With these thoughts I give you my warmest wishes for the complete success of the Greeks in America who create the conditions for a dynamic source from which we can draw encouragement for the future of the story of the Greeks in America, which begins in Clearwater Florida.

Sincerely,
Michael Servos
President of Hellenic Federation of Florida

......

......

......

ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ  " LINKS "

http:www2.sjsu.edu/faculty/watkins/cabeza.htm
http://www.eldritchpress.org/cdv/rel.htm
http://ojinaga.com/cabeza/index.html



THE FIRST GREEK IN AMERICA
Clearwater Beach statue honors first Greek visitor
A statue of a member of the 1528 Narvaez expedition, donated to the city by a Greek organization, stands in Pier 60 Park.
By LESTER R. DAILEY
CLEARWATER BEACH �Most Pinellas residents think that the first Greeks in this area were sponge divers brought to Tarpon Springs a century ago to work the rich sponge beds near the mouth of the Anclote River.

But the first Greek known to have visited Pinellas shores actually stepped ashore on April 14, 1528 as a member of the ill-fated Panfilo de Narvaez expedition. His crewmates called him Theodoros Greco (Theodore the Greek).

On Jan. 8, a 900-pound, $100,000 bronze statue of Theodoros was dedicated at Pier 60 Park. It was a gift to the city from the Panhellenic Federation of Florida, an umbrella group comprised of more than a dozen Greek organizations.
�ur purpose in life is to promote Hellanism and preserve our culture,�said Chris Alahouzos, a governor of the federation.
The Spanish expedition of almost 400 men, including Theodore, was headed for Tampa Bay. But Narvaez apparently turned left too soon after passing the barrier islands and actually sailed into Boca Ciega Bay. Legend has it that landfall was made in present-day St. Petersburg, where the Saffron Restaurant now stands on Park Street.
The conquistadors marched overland to a Tocobaga Indian village near today� Safety Harbor. There, Narvaez cut off the chief� nose, fed the chief� mother to the expedition� dogs and demanded gold. The Indians, anxious to get rid of their unwanted guests, said that they had no gold, but there were cities of gold to the north.
Narvaez headed north with his soldiers and arranged for his ships to meet them at the �ay of Horses,�probably Apalachicola Bay. But they were delayed by disease and constant Indian attacks. When they failed to arrive at the rendezvous at the appointed time, the sailors gave them up for dead and sailed for Cuba.
Finding the ships gone when he reached the Bay of Horses, Narvaez ordered his men to build five 30-foot boats and sail them to Mexico, which he wrongly believed to be just a short distance away. Theodore, noted for his carpentry skills, was given the job of boiling pine sap to make the resin used to waterproof the seams.
Storms came up and Narvaez�boat was lost. Eighty men made it to an island off the Texas coast, but disease soon reduced that number to 15. Four of them, including the expedition� treasurer, Alvar Nunez Cabeza de Vaca, were captured by Indians but escaped two years later and made a remarkable 6,000-mile journey through the American Southwest before reaching Mexico City on July 24, 1536.
Much of what is known of the Narvaez expedition comes from Cabeza de Vaca� journals. Theodore, who was last seen going with two Indians to look for fresh water near present-day Mobile, Ala., was not listed among the survivors. But members of the Hernando de Soto expedition heard rumors of a Christian named Theodore living among the Indians near Mobile in 1540.
Whatever fate befell Theodore, the federation wants to make sure he is not forgotten. It wants the U.S. Congress to declare April 14, the day he stepped onto a Pinellas beach and became the first documented Greek in America, national Greek American Day.
Saturday� ceremonies started with the unveiling of the statue and, two hours later, a $50-a-head dinner at the nearby Hilton hotel. Dignitaries made speeches, prayers were said in both English and Greek, a young Greek-American violinist played and traditional Greek dancers entertained. The highlight of the evening came when Gulfport historian Elizabeth Neily, dressed in 16th century finery, gave a first-person impression of Maria Velasquez, one of the 10 women on the Narvaez expedition.
 


 

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Ο βίος και η πολιτεία του τολμηρού δον Θόδωρου 
σύμφωνα με τα ημερολόγια δύο ισπανικών αποστολών του 14ου αιώνα
Ο Έλληνας «κατακτητής» της Aμερικής 
Aποκαλυπτήρια του αγάλματός του, 8 Iανουαρίου στην Tάμπα των HΠA 
Τα ημερολόγια δυο ισπανικών αποστολών, του Ναρβάεθ το 1527 και του Ντε Σότο το 1540 αποκαλύπτουν το όνομα του πρώτου Έλληνα που συμμετείχε στην κατάκτηση της αμερικανικής ηπείρου, έσωσε την αποστολή στην οποία συμμετείχε από βέβαιο θάνατο και στο τέλος σκοτώθηκε από Ινδιάνους.
Στις 17 Ιουνίου 1527 απέπλευσε από το λιμάνι του Σαν Λουκάρ ντε Μπαρεμέδα της Ισπανίας στόλος 5 πλοίων με κυβερνήτη τον Αδελάντο Ντον Παμφίλιο ντε Ναρβέθ και 600 άντρες με προορισμό την Αμερική. Ανάμεσά τους βρισκόταν ο δον Θεόδωρος, Έλληνας με καταγωγή μάλλον από νησί του Αιγαίου, άριστος γνώστης της ναυπηγικής, ο οποίος συμμετείχε στο ένοπλο τμήμα του στόλου. Σκοπός της αποστολής, που χρηματοδοτήθηκε αποκλειστικά από το βασιλιά της Ισπανίας Φίλιππο B΄, ήταν η κατάκτηση και η εγκατάσταση διοίκησης στις επαρχίες που βρισκόταν μεταξύ του ποταμού Ρίο Γκράντε, στη δυτική πλευρά του Κόλπου του Μεξικού και του ακρωτηρίου της Φλώριδας. 
Τον Σεπτέμβριο του 1527, ύστερα από ένα σχετικά καλό ταξίδι, η αποστολή έφτασε στον ?γιο Δομίνικο και σύμφωνα με τον χρονικογράφο και ταμία της αποστολής Αλβάρ Νούνεθ Καμπέθα ντε Βάκα, αγοράστηκε ένα ακόμη πλοίο, άλογα, και αντικαταστάθηκαν όσοι άντρες είχαν αρρωστήσει ή πεθάνει στη διάρκεια του ταξιδιού. Στη διάρκεια της 45ήμερης παραμονής της αποστολής στον ?γιο Δομίνικο οι απώλειες των Ισπανών μεγάλωσαν, καθώς όπως σημειώνει ο Βάκα, περισσότεροι από 145 άντρες μας ξεμυαλίστηκαν από τις ντόπιες γυναίκες, χωρίς όλοι τους να επιστρέψουν στα πλοία». 
Στην Κούβα. Επόμενος σταθμός των Ισπανών ήταν το Σαντιάγκο της Κούβας, όπου η αποστολή χωρίστηκε σε δύο μέρη. H πρώτη, με δυο καράβια και τον Θεόδωρο μέλος του πληρώματος, απέπλευσε με προορισμό το Τρινιντάντ για να φορτώσει προμήθειες. H δεύτερη, με επικεφαλής τον κυβερνήτη Ναρβέθ, παρέμεινε στο Σαντιάγκο. Στο Τρινιντάντ όμως τυφώνας χτύπησε τα δύο πλοία με αποτέλεσμα να βυθιστούν σχεδόν αύτανδρα παρασύροντας στο βυθό 60 άντρες. H τύχη χαμογέλασε στον Θεόδωρο και σε άλλους 30 ναυτικούς, που είχαν βγει στη στεριά προκειμένου να μεταφέρουν τα εφόδια στα πλοία και έτσι γλίτωσε το θάνατο. 
Στο ημερολόγιο του Βάκα, του μοναδικού που κατέγραφε τα γεγονότα της εκστρατείας, δεν αναφέρεται με ποιο τρόπο ένας Έλληνας βρέθηκε στην ισπανική αποστολή. Στην εποχή εκείνη όμως ήταν σύνηθες φαινόμενο να συμμετέχουν μισθοφόροι από άλλες χώρες, άντρες διψασμένοι για εύκολο χρήμα. Επιπλέον ο Θεόδωρος αναφέρεται πάντοτε ως δον (τίτλος που χρησιμοποιούνταν για ελεύθερους πολίτες, που συνήθως ανήκαν στη μεσαία τάξη), ενώ από το χρονικό προκύπτει ότι διέθετε και υψηλές γνώσεις ναυπηγικής.
Στα κοφτερά βράχια των υφάλων. Στις 5 Νοεμβρίου του 1527 ο ισπανικός στόλος απέπλευσε από την Κούβα έχοντας πλέον στη δύναμή του 4 πλοία, 400 άντρες και 80 άλογα. Στις 14 Απριλίου του 1528 οι Ισπανοί κατακτητές αποβιβάστηκαν στις ακτές της δυτικής Φλώριδας, κοντά στη σημερινή πόλη Τάμπα, αφού προηγουμένως κινδύνευσαν να χάσουν όλα τους τα πλοία πάνω στα κοφτερά βράχια των υφάλων που περικλείουν το αμερικανικό λιμάνι. «Μόνο ο Θεός ξέρει πώς γλιτώσαμε αφού για ημέρες δεν φυσούσε καθόλου αέρας και τα πλοία είχαν ακινητοποιηθεί στο πιο επικίνδυνο σημείο, εκεί που τα ναυάγια ήταν περισσότερα από τα ψάρια. Επί 15 ημέρες ακούγαμε τους υφάλους να γδέρνουν τις καρίνες των πλοίων μας και όλοι μαζί προσευχόμασταν για τη ζωή μας», γράφει στο ημερολόγιό του ο Βάκα. 
Ακολούθησαν μερικές ημέρες όπου οι Κονκισταδόρες ετοίμασαν πρόχειρα καταλύματα και εγκατέστησαν ένα υποτυπώδες διοικητήριο. «Από τις πρώτες ημέρες μας επισκέφτηκαν Ινδιάνοι που μας έδειξαν μικρά κομμάτια χρυσού. Όταν τους ρωτήσαμε πού τα βρήκαν, μας είπαν από τα βουνά που μένουν οι Απαλάτσι (φυλή Ινδιάνων) και ότι θα μπορούσαν να μας οδηγήσουν εκεί», σημειώνει ο Βάκα στο ημερολόγιό του. 
Αποδεκατισμένοι. Στην πορεία τους προς τα βουνά των Απαλάτσι οι Ισπανοί αιχμαλώτιζαν τα γυναικόπαιδα των Ινδιάνων που συναντούσαν, σκότωναν τους άντρες και τους αρχηγούς τους προκειμένου να αναγκάσουν τους Ινδιάνους να τους μεταφέρουν το συντομότερο δυνατό στην πηγή του χρυσού. Ωστόσο η τακτική αυτή ελάχιστα τους βοήθησε καθώς σύντομα βρέθηκαν αποκλεισμένοι στην ηπειρωτική χώρα, δίχως εφόδια, με ασθένειες να έχουν αποδεκατίσει το 1/3 των ανδρών και τους Ινδιάνους να τους επιτίθενται σε καθημερινή βάση. «Πιστεύαμε ότι η αποστολή και η ζωή μας θα τελείωνε σε εκείνα τα βουνά. Είχαμε φάει σχεδόν όλα μας τα άλογα και τρεφόμασταν πλέον με σπόρους καλαμποκιού. Ευτυχώς όμως τότε βρέθηκε ένας άνθρωπος, στην κυριολεξία σταλμένος από τον Θεό», εξομολογείται ο Βάκα. 

Βρήκε τον θάνατο από τους Ινδιάνους 
Ο άνθρωπος που έσωσε την ισπανική αποστολή που βρέθηκε αποκλεισμένη και αποδεκατισμένη στα βουνά των Απαλάτσι ήταν ο δον Θεόδωρος που ανέλαβε να ναυπηγήσει βάρκες ώστε οι κονκισταδόρες να διαφύγουν μέσω παραπόταμων του Μισισιπή. Από τις 4 Αυγούστου μέχρι τις 20 Σεπτεμβρίου κατασκεύασε πέντε πλοιάρια μήκους 10 μέτρων από ξύλο και δέρματα ζώων. Αντί για καρφιά χρησιμοποίησε σφήνες από πευκόξυλο και κατράμωσε τις βάρκες με το ρετσίνι των πεύκων. 
Ακολούθησε άλλος ένας μήνας περιπλάνησης των Ισπανών, που κατάφεραν να βγουν στην ανοικτή θάλασσα, αδυνατούσαν ωστόσο να εντοπίσουν την αρχική τους βάση όπου είχαν αφήσει τα πλοία τους. Στη διάρκεια της περιπλάνησής τους περισσότεροι από 100 άντρες πέθαναν από την πείνα και τις μάχες με τους Ινδιάνους, ενώ η δίψα απειλούσε να εξαφανίσει όσους είχαν καταφέρει να επιζήσουν. 
Στις 28 Οκτωβρίου του 1528 η εναπομείνασα αποστολή έφτασε σε έναν όρμο, κοντά στη σημερινή πόλη Πενσακόλλα της Φλώριδας. Εκεί Ινδιάνοι προσφέρθηκαν να τους προμηθεύσουν με νερό και ο Θεόδωρος επέμενε να τους ακολουθήσει, ώστε να βεβαιωθεί ότι οι Ινδιάνοι δεν θα τους ξεγελούσαν και απλά θα τους άρπαζαν τα δοχεία τους. Παρ' όλες τις εκκλήσεις του Ναρβάεθ και των υπολοίπων μελών του πληρώματος ο Θεόδωρος αποβιβάστηκε μαζί με τον υπηρέτη του. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας όταν οι Ινδιάνοι επέστρεψαν ο Έλληνας δεν βρισκόταν μαζί τους, ενώ στις επίμονες ερωτήσεις των Ισπανών για το τι συνέβη στον Θεόδωρο αρνήθηκαν να απαντήσουν και τράπηκαν σε φυγή. Οι σύντροφοι του Θεόδωρου προσπάθησαν τις δύο επόμενες ημέρες να εντοπίσουν ίχνη του χωρίς όμως επιτυχία. Ορισμένοι τον κατηγόρησαν ότι έφυγε από κοντά τους διότι ήθελε να έχει περισσότερες πιθανότητες να επιβιώσει, ενώ άλλοι υποστήριξαν ότι σκόπευε να εξαγοράσει τους Ινδιάνους και να ανακαλύψει πρώτος το χρυσάφι. H αποστολή του Ναρβάεθ τελικά δεν στάθηκε τόσο άτυχη στη συνέχεια, αφού κατάφεραν το 1535 να φτάσουν στην Καλιφόρνια και τελικά επέστρεψαν στην Ισπανία το 1537, δέκα χρόνια αφότου είχαν φύγει από την πατρίδα τους. 
Το 1540. Για τον Θεόδωρο η επόμενη αναφορά βρίσκεται στο χρονικό του Κονθάλο Βαλντέζ, γραμματέα του Ισπανού κατακτητή Ντε Σότο. Όταν, λοιπόν, το 1540 ο Ντε Σότο έφτασε στο σημείο που είχε εξαφανιστεί ο Θεόδωρος το 1528 έμαθε ότι δυο χριστιανοί που βρισκόταν στην αποστολή του Ναρβάεθ έμειναν με τους Ινδιάνους, οι οποίοι άγνωστο για πιο λόγο τους σκότωσαν. Οι Ινδιάνοι που αφηγήθηκαν το τέλος του Θεόδωρου δεν γνώριζαν το πότε ακριβώς δολοφονήθηκε ο Έλληνας ναυτικός, ούτε πού βρισκόταν θαμμένος. Παρέδωσαν ωστόσο στον Ντε Σότο το εγχειρίδιο που χρησιμοποιούσε ο Έλληνας ναυτικός.
ΤΑ ΝΕΑ , 24-12-2004 
 

 


 

«H ιστορία των Ελλήνων της Αμερικής, αρχίζει εδώ»
Δημοσίευμα του Εθνικού Κήρυκα Νέας Υόρκης του Σταύρου Μαρμαρινού
«H ιστορία των Ελλήνων της Αμερικής, αρχίζει εδώ» 
θα γράφει η επιγραφή κάτω από το άγαλμα του Θεόδωρου, που ετοιμάζεται να στηθεί στο φημισμένο Κλίαργουώτερ της Φλώριδας το οποίο επισκέπτονται χιλιάδες κόσμου κάθε χρόνο από όλη την Αμερική και άλλες χώρες. 
 «Φτάνουμε στο τέλος της μεγάλης αυτής προσπάθειας για να τιμηθεί ο πρώτος αυτός Ελληνας που έφτασε το 1528 στην Αμερική με την ανακάλυψη της και μάλιστα πάτησε κάπου στην περιοχή αυτή» είπε στον Εθνικό Κήρυκα της Νέας Υόρκης ο κ. Μιχάλης Σέρβος, Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Φλώριδας η οποία έχει αναλάβει και το έργο. 
Πριν από ένα μήνα ετοιμάστηκε στην Ελλάδα το πρώτο πρόπλασμα του αγάλματος του Θεόδωρου, ο οποίος είναι ντυμένος με ενδυμασία της εποχής εκείνης. Το άγαλμα στην τελική του μορφή θα φιλοτεχνηθεί σε μπρούτζο, ώστε να μην έχει αλλοιώσεις, επειδή θα στηθεί κοντά στη θάλασσα. Θα έχει ύψος περίπου οκτώ πόδια και θα είναι τοποθετημένο επάνω σε βάση με γρανίτη εξωτερικά ύψους επτά ποδιών. �Φυσικά θα υπάρχει το όνομα �Θεόδωρος� και δίπλα η λέξη grieco, γιατί οι Ισπανοί θαλασσοπόροι και οι μετέπειτα μελετητές, έτσι τον ονόμαζαν» προσθέτει ο κ. Σέρβος. 
«Δεν γνωρίζουμε ούτε την ακριβή καταγωγή του, ούτε τη μορφή του, ούτε το επίθετό του». Αντίγραφα και άλλα στοιχεία από το πρόπλασμα του αγάλματος έχουν ήδη δοθεί στις αρμόδιες αρχές της πόλης του Κλιάργουότερ για την τυπική έγκριση, αφού έχουν προηγηθεί επανειλημμένες επαφές για το θέμα αυτό. Πιστεύεται ότι σε ένα περίπου μήνα ο δήμος θα έχει εγκρίνει την τοποθέτηση του αγάλματος. 
Η θέση που έχει ζητήσει η ομοσπονδία για την τοποθέτησή του είναι ακριβώς στην είσοδο του Κλίαργουότερ Μπιτς. 
 «Το άγαλμα του Θεόδωρου θα αντιπροσωπεύει τρία εκατομμύρια Ελλήνων που ζούν και μεγαλουργούν στην Αμερική» τόνισε ο κ. Σέρβος, ο οποίος είχε και την ιδέα για το μνημείο αυτό. Από την πρώτη στιγμή μαζί με την Ομοσπονδία Φλώριδας άρχισε να εργάζεται για την υλοποίηση της ιδέας,. Η οποία συγκίνησε τον Ελληνισμό της Φλώριδας. Τόσο μάλιστα ενθουσιάστηκε με την ιδέα του αγάλματος του πρώτου Έλληνα που έφτασε στην Αμερική, μαζί με τους Ισπανούς θαλασσοπόρους, ώστε προθυμοποιήθηκε να αναλάβει προσωπικά όλα τα έξοδα του αγάλματος. 
 «Το άγαλμα αυτό έπρεπε να είχε γίνει από παλαιότερα», δήλωσε. «Έπρεπε και πρέπει να δείξουμε ότι εμείς οι Έλληνες δεν ήρθαμε στην Αμερική απλώς και μόνον σαν κλασσικοί μετανάστες. Είχαμε θαλασσοπόρους που πήγαν το Ελληνικό όνομα σ΄ όλα τα πλάτη και μήκη της γής» 
 Αξίζει να σημειωθεί ότι κάθε χρόνο στην επέτειο της 14ης Απριλίου 1528 θα οργανώνονται από την ομοσπονδία της Φλόριδας εορταστικές εκδηλώσεις αφιερωμένες στον ελληνικό πολιτισμό.. �Με την ευκαιρία αυτή θα ζητήσουμε από τις αμερικανικές αρχές να συμπεριλάβουν στα βιβλία και στοιχεία για τον πρώτο Έλληνα μετανάστη που πάτησε το πόδι του στην Αμερική� 
 Ο Θεόδωρος όπως γράφει στο βιβλίο του ο Μπάμπης Μαλαφούρης για τους Ελληνες της Αμερικής αναφέρεται σε Ισπανικά κείμενα του 16ου αιώνα. Στις 17 Ιουνίου 1527 έφυγε από το λιμάνι του Σαν Λουκάρ ντε Μπαραμέδα της Ισπανίας ο Αδελαντάδος Ντον Παμφίλο ντε Ναρθαέθ στον οποίο είχε αναθέσει ο βασιλιάς της Ισπανίας να κατακτήσει και να διοικήσει τις επαρχίες μεταξύ του ποταμού Πάλμας, στη δυτική πλευρά του κόλπου του Μεξικού και του ακρωτηρίου της Φλώριδας. 
 Η αποστολή έφτασε στο Σάντο Ντομίνιγκο τον Σεπτέμβριο του 1527 και στις 14 Απριλίου του 1528 στις ακτές της δυτικής Φλώριδας, κάπου κοντά στην σημερινή Τάμπα ή στο Κλήαργουώτερ. 
 Σύμφωνα με το χρονικό του Αλβαρ Νουνιεθ Καμπέθα ντε Βάκα, οι Ισπανοί είχαν μαζί τους και έναν Ελληνα ναυτικό που ονομαζόταν Θεόδωρος ή Δωρόθεος. Το 1528 η αποστολή έφτασε σε έναν όρμο που πιθανολογείται ότι ήταν κοντά στην σημερινή Πενσακόλα της Φλώριδας. Μιά σχεδία με ινδιάνους πλησίασε  τα πλοία των Ισπανών οι οποίοι είχαν μεγάλη ανάγκη από πόσιμο νερό. Ο Θεόδωρος προθυμοποιήθηκε να βγεί στην ξηρά για νά πάει με τους Ινδιάνους να φέρει νερό. Οι άλλοι προσπάθησαν να τον αποτρέψουν, αλλά ο Έλληνας ήταν αμετάπειστος. Οι ιθαγενείς άφησαν δύο από τους δικούς τους ως ομήρους. Το βράδυ γύρισαν οι ινδιάνοι, χωρίς να φέρουν όμως νερό και χωρίς τον Θεόδωρο. 
Σε διάφορα χρονικά αναφέρεται ότι έζησε κάποιος  Θεόδωρος κοντά στο Μόμπιλ της Αλαμπάμα. Αλλού, ότι τον σκότωσαν οι Ινδιάνοι με τους οποίους είχε βγεί για να φέρει νερό.